پا یِ ما لَن گَس تُ...

«دستِ ما کوتاه و خرما بر نخیل...»

یارو می گُف.

صد و هشتاد و چار

×



احترامن و جسارتن، تقدیم می شود به مرامِ انقلاب و ولیعصر.

طهرانِ من

جَرجَر

×


حس سِ برتری،
که زیر این شُرشُرِ بارون،
همه شون دس به صورتن.

ولی هیچ آرایشی از من نمی ریزه.
دس به صورتم نیستم.


با موهای خیسم بازی می کنم...

شیدایی

×

یک فتحه پریشانم کرد...

	شيدا
	لغت نامه معین آوا : (شَ) نوع لغت : (ص .) فینگلیش : شرح : 1 ـ شيفته . 2 ـ ديوانه . 3 ـ آشفته از عشق . ریشه :

صد و هشتاد و یک

×

پدرِ شعر بسوزه...

صد و هشتاد

×

دیدن اوولین اجراهای یه کار گه خوری یِ تمامه. این عککاسا دهن آدما سرویس می کنن. ینی حتتا به چیلیک چیلیک اصاب خورد کنشونم اکتفا نمی کنن، فلشم می زنن؛ گه می زنن به نور صحنه.

نکبتا.

صد و هفتاد و نُه

×

پاره یی وختا، حس می کنم چق دلم می خواس منم یه لهجه یی داشتم...

صد و هفتاد و هَش

×

تراژدی با کمدیِ اضافه
(آواز قو- بازیگر ناخواسته تراژدی)
نویسنده: آنتوان چخوف
کارگردان: اسماعیل شفیعی

تالار مولوی، یه ربع به شیش، چار تومن

انبوه حس هارو به من داد.
هم سر تراژدی ش اشکم در اومد، هم سر کمدی ش.

اَ دسسش نباید داد.